ﺩﯾﺸﺐ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺻﺪﺍ ﻭ ﺳﯿﻤﺎ ﺗﻤﺎﺱﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺗﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﻐﺾ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺩﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﮔﺮﻓﺖ ..

ﻫﺮ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻡ ﺧﺸﺘﯽ ﻣﯽﺍﻣﺪ ﮐﻪ ﺍﺯﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ ..

ﭘﺪﺭﻡ : ﭼﺮﺍ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻧﻤﯿﮑﻨﯿﺪ؟ﭼﺮﺍ ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎﯼﺻﺤﻨﻪ ﺩﺍﺭ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ؟

ﺁﻗﺎ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺩﻭﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﮐﻮﭼﯿﮏﺩﺍﺭﻡ ..

ﺻﺪﺍﯼ ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺗﻠﻔﻦ : ﺁﻗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺷﯿﺪ . ﮐﺪﺍﻡ ﻓﯿﻠﻢ ﺻﺤﻨﻪ

ﺩﺍﺭ؟ﻣﺎ ﮐﺪﺍﻡ ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ ﺭﺍ ﭘﺨﺶ ﮐﺮﺩﻩﺍﯾﻢ؟ !!!!

ﭘﺪﺭﻡ : ﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ؟ﻣﺜﻼ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺕ ﺳﺲ ﻣﺎﯾﻮﻧﺰ .ﮐﻪ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮﻩ ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﻮﺵ ﺭﻧﮕﯽ ﭼﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ .

ﻭ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﯾﮏ ﺟﻮﺭﻏﺬﺍ ﻣﯿﺨﻮﺭﻧﺪ .

ﯾﺎ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﺁﻥ ﯾﺨﭽﺎﻝ " ﺳﺎﯾﺪ ﺑﺎﯼ ﺳﺎﯾﺪ " ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻣﯿﻮﻩ ﻫﺎ ﻭﺧﻮﺭﺍﮐﯽ ﻫﺎﯾﻪ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ .ﯾﺨﭽﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺪ

ﺧﺮﯾﺪﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﮐﺠﺎ ﺟﺎ ﺩﻫﺪﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﭘﺮ ﺑﻮﺩﻥ ..



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۳/۳/۱٤ توسط امید

                                  مشورت

 

درس:اخلاق اسلامی(8)

 

استاد:حجت السلام والمسلمین حاج آقا دکتر باهری

 

 

مقدمه

 

رویکرد بشر به مشورت و تبادل نظر با صاحبان فکر و تجربه ، پیشینه ای به قدمت زندگی او دارد . انسان های دور اندیش برای حل مشکلات و راه یابی به نظرهای درست در حیطه زندگی فردی و اجتماعی ، همواره با افراد خردمند مشورت می کنند و از رأی و نظر آنها برای گشودن گره ها بهره مند می شوند.

با ظهور اسلام و آغاز رسالت حضرت محمد (ص) ، مشورت کردن از ویژگی های افراد مؤمن اعلام شد . قرآن کریم مسئله مشورت را مهم دانسته و آن را به صورت یک فرمان الهی بیان کرده است . در آیه 159 سوره آل عمران خطاب به پیامبر می فرماید : « در کارها با آنان مشورت کن » . بدیهی است پیامبر( ص) از عقل کامل بهره داشت ، درعین حال با افراد صاحب نظر مشورت می کرد و بدین طریق از نیروی فکر و اندیشه آنها استفاده می برد . آن حضرت برای رأی مردم ، ارزش قائل بود و اگر خود نظر دیگری داشت ، نظر اکثریت را می پذیرفت . رسول خدا (ص ) در گفتار و عمل ، فرهنگ مشورت را در جامعه گسترش داد و روح هم اندیشی را در جامعه آن روز نهادینه ساخت .

در این نوشته به اصل شورا و مشورت پرداخته شده که اسلام عزیز یکی از پایه های آئین خود را بر آن اساس قرار داده و پایبندی عملی پیامبر گرامی اسلام (ص) به آن، ضامن کرامت و عزت مردمان، رهایی و آقایی مستضعفان، زوال و شکست مستکبران، و سلامت و عدالت برای همگان شده است.

جایگاه و اهمیت مشورت

شور و مشورت و شورا به معنای رایزنی و بهره گیری از اندیشه و نظر دیگران، در اسلام و در سیره و منطق عملی پیشوایان حق از اهمیتی بسیار برخوردار است، و به عنوان عملی رشد دهنده و فایده رساننده مطرح شده است؛ و این با مفهوم اصلی شورا سازگار است، زیرا شورا در اصل از «شارَ العسل» گرفته شده است که به معنای بیرون کردن عسل از کندو و عسل استخراج شده است.[1] و روایات متعدد از معصومان بیانگر جایگاه بنیادی و اهمیت اساسی این سنت اسلامی است.رسول اکرم (ص): لا مظاهره اَوثقُ منَ المُشاوره؛ هیچ پشتیبانی مطمئن تر از مشورت نیست.[2] در نگاه پیشوایان دین مشورت کننده بر جانب رستگاری است، و از خطا ایمن و به دور است. چنانکه امیر مؤمنان علی (ع) فرمود: «شاور ذوی العقول تأمن الزلل والندم؛ با صاحبان خرد مشورت کن تا از لغزش ها و پشیمانی ها ایمن گردی.[3]

فرمان «وشاورهم فی الامر» و در کار[ها] با آنان مشورت کن.[4] برای رشد دادن مردمان و کرامت نمودن آنان است، تا به سنت نیکوی مشورت آراسته شوند و بر آنچه در اهمیت شورا گفته شد دست یابند. سلامت تصمیم گیری ها در گرو مشورت است.

جامعه ای که فاقد سنت مشورت است، در تب وتاب خود محوری ها و خودسری ها می سوزد و در عدم اعتدال سیر می کند؛ و جامعه ای که در آن شورا اصلی مسلم تلقی می گردد و از اجزای حیات آن شمرده می شود، بهترین راه و مناسب ترین مسیر در برابرشان گشوده می گردد، همان طور که رسول خدا (ص) فرمود: ما تشاور قوم قط الا هدوا الأرشدهم أمرهم؛ هیچ قومی مشورت نکردند جز آن که به بهترین امور هدایت یافتند.[5]

 



ادامه مطلب
  • دانلود کتاب | بیا اینجا
  • ساعت فلش

    کد ذکر ایام هفته