نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۳/٥/۳ توسط امید

اینک ترا چگونه بیان کنم و شرح هجران تو را با کدام
قلم بنگارم در حالی که زبان از گفتن قاصر است و قلم از ناتوانی باز می ماند . تو
را که عشق به معشوق از خلق بی نیاز و در سفره ی حضرتش سرافراز کرده بود . خورشید
وجود بی ادعای تو را چه حاجت ستودن است جایی که مولای تو فرمودند: العلماء باقون و
ما بقی الدهر. اری تو همانگونه که در دلهای مردم بودی بر دستان مردم قدرشناس
سیستان بزرگ تا آشیانه ی خاک پرواز نمودی.

شرحی کوتاه از زندگی عالم ربانی حضرت ایت الله بختیاری ( ره)

حاج مراد علی بختیاری در پنجم مرداد 1307 هجری شمسی در
یکی از روستاهای محروم سیستان (محمد شاه کرم ) پا به عرصه حیات نهاد . او که نور
وجودش آینده ای روشن را برای دلدادگان و شیفتگان امامت و ولایت نوید میداد ، هنوز
از غنچه لبخند کودکی وی 5 ماه بیشتر نگذشته بود که از سایه پرمهر مادر محروم گردید
و پدر روحانی بزرگوارش (کربلایی ملاعلی اصغر) به تربیت دینی و قران ایشان اهتمام
ورزید ند. بطوریکه در 5 سالگی قران را فراگرفته و بدین گونه عشق به تحصیل معارف
دینی در وجود او مواج گردید.


او تحصیلات دوره ابتدایی را در روستا پشت سر گذراند و
جهت ادامه تحصیل مدرسه ای ، راهی شهر زابل گردید ، اما تقدیر و مشیت خداوند متعال
(عز صفاته) چیز دیگری را رقم زد . حوزه مرحوم ایت الله شریفی تازه تاسیس شده بود و
دست غیبی حضرت بقیه الله او را به سربازی و مقام باعزت طلبگی برگزید.  طی 2 سال با علاقه و سرعت دروس حوزوی به مشهد
مقدس مشرف گردید و دل را به ضریح مقدس امام رضا علیه السلام سپرده و در مدرسه
بالاسر ان حضرت ( مدرسه پریزاد) از علما و اساتید عظام بویژه استاد بزرگ ادبیات
عرب ادیب نیشابوری محظوظ  و بهره مند
گردید.

عشق . علاقه به
تحصیل ، او را بر ان داشت تا غنای فکری اش بیفزاید و به مطالعه و پژوهشهای گوناگون
فقهی من جمله علم الحدیث ، که از رشته های دشوار است ، رو اورد . از انجا که
اندیشه های بزرگ او در سینه خاکی اش سنگین می کرد ، او را بر ان داشت تا ان را از
اقیانوس مدرسه علمیه نجف اشرف ،سیراب نماید . بنابراین طی سالهای 1328و1329 زمینه
تشرف به بارگاه ملک پاسبان امیر مومنان علیه السلام را با همه مرارتهایی که دوری
راه داشت ، فراهم نمود و سالیان  متمادی
رادر یکی از حجره های مشرف بر حرم مطهر علوی علیه السلام به کسب دروس خارج فقه و
اصول پرداخت و از سویی تاثیرات شرافت و قداست مکان، بر مکین چنان توفیق ایجاد کرد
که به تهذیب نفس و عرفان عملی پرداخت . اینگونه شد که به مدد انفاس قدسی حضرت حق و
ذوات مقدس مصومین علیهم السلام طی 27سال تلمذ در محضر مبارک ایات عظام و اساتید
گرامی همچون حضرت امام خمینی (ره) ، ایت الله خویی، ایت الله سید محمود شاهرودی ،
ایت الله سید یحیی یزدی، ایت الله سید عبدالله شیرازی ، ایت الله سید محمد روحانی
و سایر علمای عظام ، جان و روح تشنه خویش را از شراب معارف الهی سیرا کرد و تا
مرتبه اجتهاد پویا مقام یافت .

از انجا که
ایشان به مردم ولایتمدار سیستان اشتیاق فراوان داشت  ، احساس مسئولیت دینی و هدایتگری ایت الله
شاهرودی او را به عنوان جهاد بزرگ ، یعنی خدمت به خطه خطیر دین  و حماسه (سیستان) سوق داد . او با همان عشق ،
با همان اشتیاق ، بدون هیچ ادعای بیش و کمی ، به سیستان امد . به عنوان امام جماعت
مسجد جامع حسین اباد ( مرحوم شریفی) فعالیت دینی ، تبلیغی خویش را اغاز و
مواعظ  سخنرانی های دینی فراوانی را به کام
تشنه عاشقان دارالولایه ریخت و علاوه بر ان با بیان احکام شرعی و پاسخگویی به
شبهات دینی و اجتماعی ، مردم را به تقوا و اخلاص و دوری از ریا ، دعوت و ارشاد می
نمود.

بعد از پیروزی
انقلاب شکوهمند اسلامی در مسیر نظام مقدس اسلامی و فرهنگ جهاد و شهادت حرکت می کرد
. با حضور در میان خیل عظیم رزمندگان اسلام ، در هشت سال دفاع مقدس، به ترغیب و
تشویق انها ، کمک کرد . خود را عضوی از انها احساس می کرد .

در بیانات خویش
به مقام و منزلت شهیدان،‌ اشاره می کرد و حتی با حضور در جبهه های نبرد حق علیه
باطل ، انها را از نزدیک یاری می نمود . او همواره از دردها و مشکلات اجتماعی سخن
می گفت . رهکار می داد و ناهنجاری های جامعه اسلامی را بر نمی تافت . ازادانه
انتقاد می کرد و مردانه و بی ریا سخن می گفت و چه بسا ، گوشهایی که از شنیدن ان
تلخ گفته های حق، خوش نداشتند.

او با دلسوزی هر
چه تمامتر ، تحولات و ارتقای کمی و کیفی حوزه علمیه ی امام صادق ( علیه السلام)
زابل را پیگیری می نمود و بنای دین شناسی و تحصیل و تهذیب در شاگردان، توسط ایشان
با همکاری سایر فرهیختگان چون حجت الاسلام حاج علی شریفی هر روز زیادتر می گردید .
انگونه که ثمرات ان ، علمای فرهیخته و فرزانه ای هستند که امروز ، در دو سنگر خطیر
حوزه و دانشگاه ، باعث افتخار شیعه و مکتب اهل البیت می باشند.

سر انجام ان شمع
جمع کمال ، با روحی سرشار از عرفان ، دلی لبریز از عشق به معشوق و تنی خسته از
سالها رنج و مرارت ، مرغ جانش در سپیده دمی که جهان در سوگ بانوی دو عالم صدیقه
اطهر ( سلام الله علیها) بود، قفس خاکی تن را رها و در ملکوت اعلی ماوا گرفت.

گرمن سخن نگویم
در وصف روی خوبش                                                            
ایینه اش بگوید حقا که بی نظیر است

  الهی !

به
حق وسعت بی نظیرت  و به حق ارامش دلپذیرت ،
دلمان از این غم سنگین است و دیدگانمان ، پر از اشک خونین ، ما  را صبوری عطا کن ، او را در قیامت با قران و
اهل بیت و شهدا، همراه کن و مگذار غبار زمان، ایینه وجود عزیزش را پنهان کند.


  • دانلود کتاب | بیا اینجا
  • ساعت فلش

    کد ذکر ایام هفته